Umów się na spotkanie

Czy rzeczywiście ,,siedzenie w domu z dzieckiem” nie jest pracą ?”  

Na wstępie powiem, że nie znam kobiety, która faktycznie ,,siedzi” przy dziecku.

Kolejno: nie pracuję, zajmuję się domem” to już w ogóle hit językowy.

Między innymi te błędy językowe, skłoniły mnie do rozpoczęcia, cyklu krótkich artykułów, o władzy rodzicielskiej, rozwodzie, alimentach, zaspakajaniu potrzeb rodziny. Ponadto inspiracją był fakt, że w dniu dzisiejszym, nie pracuję w Kancelarii tylko ,,siedzę w domu” 😉

Jak to jest z tym,, siedzeniem w domu” lub drugi hit językowy : ,, mąż pomaga mi w domu” – cóż w mojej ocenie, to co najwyżej moja przyjaciółka, może mi pomóc kawę zrobić….  no chyba, że traktujemy męża/ partnera itd. jako nie współdomownika, użytkownika domu 😉 ale tutaj nie o tym 😉 tylko o art. Art.  27. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.  Zgodnie z powyższym artykułem, oboje małżonkowie obowiązani są, każdy według swych sił oraz swych możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym. Czyli może posłużę się pewnym truizmem, który jest jednak będzie punktem wyjścia do dalszych rozważań, a mianowicie, iż małżonkowie mają równe prawa i obowiązki w małżeństwie.

Często zdarza się, że po urodzeniu dziecka małżonkowie zawierają – mniej lub bardziej świadomie – swoistą umowę dotyczącą tymczasowego podziału swoich obowiązków (jest to często podnoszone później w procesach rozwodowych: „tak się umówiliśmy, tak ustaliliśmy) I zazwyczaj ciężar finansowego utrzymania rodziny przesuwa się w jedną stronę, małżonek jeden pracuje a drugi zajmuje się wychowaniem dzieci, prowadzeniem gospodarstwa domowego i zazwyczaj wynagrodzenia za prowadzenie domu i wychowanie dzieci nie dostaje. Nasz ustawodawca przewidział taką sytuację i według doktryny i orzecznictwa wykonywanie przez jednego małżonka prac domowych, opiekowanie się dziećmi, traktowane jest jako swoisty wkład do wspólnego dorobku rodziny. W związku z tym tak samo ważne i na równi wartościowe jest zarówno praca zawodowa jak i osobiste starania o wychowanie dzieci czy też praca we wspólnym gospodarstwie domowym, bowiem wszystkie te czynności wykonywane przez partnerów zaspakaja potrzeby rodziny.

Udostępnij:

Inne wpisy

Czy można odrzucić spadek?

Czy można odrzucić spadek? Spadkobierca nie jest jedynie bezwolnym przedmiotem woli spadkodawcy czy też zasad dziedziczenia ustawowego. Może on bowiem podjąć decyzję czy chce przyjąć

Czytaj